Όνειρα και Επαναστάσεις
Ειρήνη Τριανταφύλλου
http://sfyraki.blogspot.com/2008/10/blog-post_17.html

Τρίτη, 3 Αυγούστου 2010

Ένα ναυάγιο (;) σε ρηχά νερά



Προτού ξεκινήσω να γράφω αυτό το κείμενο, σκέφτηκα πολύ τί πορεία έπρεπε να ακολουθήσω. Να σταματήσω τη γκρίνια και να τονίσω τα θετικά, ή να παίξω τον αγαπημένο μου ρόλο και να στηλιτεύσω τα κακώς κείμενα;

Appears courtesy of ArtAttack Graphics

Η ιστορία έχει ως εξής..
Από τις πρώτες ακόμη μέρες του Ιουλίου βρέθηκα μαζί με φίλους στην πρώτη γραμμή του πολυδιαφημισμένου Lagoon Party που διοργανώθηκε πριν λίγες μέρες στην Τουρλίδα. Την πρωτοβουλία και την ευθύνη της διοργάνωσης είχε αναλάβει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας και συγκεκριμένα η Δ/νση Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεότητας (αρμοδιότητα αντινομάρχη Παναγιώτη Κατσούλη). Οι επαφές τόσο με την ανώτατη διοίκηση όσο και με όλους τους μουσικούς και τα συμβαλλόμενα μέρη ήταν συχνές και μεγάλης διάρκειας, έτσι ώστε να διασφαλιστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η επιτυχία της εκδήλωσης . Στο διάστημα αυτό, συζητήθηκαν πολλά θέματα, διαφωνίες επιλύθηκαν, τεχνικά ζητήματα καλύφθηκαν, ενώ παράλληλα, γνωρίσαμε και δεθήκαμε με ανθρώπους που μέχρι πρότινος δεν είχαμε καμία σχέση. Τελικά, η συναυλία πραγματοποιήθηκε και το σημαντικό είναι ότι ο κόσμος που βρέθηκε εκείνο το βράδυ στην Τουρλίδα έφυγε ενθουσιασμένος από την παρουσία όλων των συγκροτημάτων και του εξαιρετικού Συνόλου Κρουστών.

Appears courtesy of D. Tz.

Ωστόσο..
Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο αντικειμενικός και ειλικρινής μπορώ απέναντί σας. Το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε ήδη από το πρωί της Παρασκευής ήταν η εσφαλμένη τοποθέτηση της "σκηνής". Δεν φοβάμαι καθόλου να βάλω τη λέξη σε διπλά εισαγωγικά, αφού η σκηνή μας είχε και αυτό τη δική του ιστορία. Εν αρχή, το stage θα προερχόταν από την Χορωδία του Δήμου Αμφιλοχίας, σχέδιο που μας ικανοποιούσε πλήρως λόγου του μεγάλου εμβαδού και την δοκιμασμένη αντοχή του. Πέντε μέρες πριν το φεστιβάλ, η σκηνή άλλαξε τόπο καταγωγής (!) και περιμέναμε πλέον μία αντίστοιχη κατασκευή του Δήμου Αιτωλικού (για την οποία ουδείς είχε δει ή ακούσει κάτι νωρίτερα), ενώ, η τελική υποδομή αποτελούνταν από ξύλινα μαδέρια και μπυροτέλαρα, λύση που είχε μεν προταθεί από την πρώτη ημέρα των διαβουλεύσεων, αλλά προς Θεού, μόνο ως έσχατη! Καταληκτικά, το πατάρι μας στήθηκε με ανεστραμμένο προσανατολισμό στο πλέον ακατάλληλο σημείο, ενώ καλύφθηκε από ομοιόχρωμες μοκέτες που προηγουμένως στιβάζονταν στο θυρωρείο της Νομαρχίας Αιτωλοακαρνανίας.

Το απόγευμα του Σαββάτου μας βρήκε να προσπαθούμε πάσι τρόποις να κάνουμε την διοργάνωση να ορθοποδήσει. Το υλικοτεχνικό δυναμικό κατέφθασε δύο ώρες αργότερα από το μάλλον ήδη καθυστερημένο προκαθορισμένο ραντεβού, θέτοντας όλο το φεστιβάλ εκτός προγράμματος. Για να μην θεωρηθεί ότι επιτίθεμαι κατά πρόσωπο στον επαγγελματία, δηλώνω ότι κατανοώ πλήρως όλους τους λόγους (προσωπικούς ή τεχνικούς) που πιθανώς να δικαιολογούσαν αυτή την καθυστέρηση· παρολαυτά, το πρόβλημα παρέμεινε και παρά τα επαναλμβανόμενα τηλεφωνήματα, δεν φαινόταν καμία λύση στον ορίζοντα.. Να σημειωθεί, επιπλέον, ότι η καθυστέρηση αυτή "έκοψε" από το πρόγραμμα της ημέρας δύο DJ set, που θα έδιναν τον αέρα του party στην εκδήλωση και θα προωθούσαν την μεγάλη συναυλία που θα ακολουθούσε.

Με τα χίλια ζόρια, και με την πολύτιμη βοήθεια και συντονισμό των κ.κ. Χρήστου Βλαχογιάννη (φωτό) και Βαγγέλη Ροδίτη (υπεύθυνο κρουστών του Δημοτικού Ωδείου) λύσαμε όλη τη σκηνή για να την δέσουμε στο σημείο όπου και την είδατε το βράδυ του Σαββάτου, τοποθετήσαμε όλο τον εξοπλισμό και εν τέλει πραγματοποιήσαμε μια μεγάλη συναυλία που θα την θυμόμαστε, και που αν είχε πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τον αρχικό προγραμματισμό, θα αποτελούσε σήμερα σημείο αναφοράς για όλες τις ανάλογες εκδηλώσεις του Δήμου.

Appears courtesy of D.Tz.

Με αυτά και με αυτά, το φτωχό μου το μυαλό ανακαλεί μια παλιά ιστορία για ένα ακόμη πιο παλιό και διάσημο ναυάγιο.. Το πλοίο εκείνο λεγόταν (επίσης) Παναγιώτης και μετέφερε παράνομα τσιγάρα από την Τουρκία σε διεθνή ύδατα. Λόγω εξαιρετικά δυσμενών καιρικών συνθηκών και χαλασμένης μηχανής, βρέθηκε εκτός πορείας και σύντομα έπεσε στα βράχια ενώ, σήμερα, το κουφάρι του βρίσκεται στο κέντρο μιας απρόσιτης παραλίας. Ήταν και αυτό ένα ακόμη; Δεν μπορώ να πω με σιγουριά. Τα συμπεράσματα δικά σας..

Σας αφήνω για την ώρα με μία γνήσια καλοκαιρινή εικόνα
Καληνύχτα σας, και καλή ξεκούραση..



4 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δεν με ενδιαφέρει τι λένε οι άλλοι για μένα.
Με απασχολεί περισσότερο τι σκέφτονται για μένα.

Παρακαλώ να υπογράφετε τα σχόλιά σας..