Όνειρα και Επαναστάσεις
Ειρήνη Τριανταφύλλου
http://sfyraki.blogspot.com/2008/10/blog-post_17.html

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2007

Βλέπω



Τις τελευταίες εβδομάδες συλλαμβάνω τον εαυτό μου να κρυφοκοιτάζει στο μέλλον. Για να μην παρεξηγηθούμε, εξηγώ.

Πολλές φορές, σε μάθημα ή απλά καθώς είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου, βλέπω να περνούν από μπροστά μου εικόνες ανθρώπων, συναντήσεις, ένας τοίχος ή ένα βιβλίο. Αυτό βέβαια διαρκεί μόνο ελάχιστα χιλιοστά του δευτερολέπτου, όμως μπορεί να επαναληφθεί μετά από ώρα, και πάντα καταλαβαίνω τι βλέπω. Καλά μέχρις εδώ, και ειδικά σε κάποιον σαν εμένα που χρησιμοποιώ την οπτική μου μνήμη περισσότερο από οτιδήποτε, και γενικώς μπορώ εύκολα να φανταστώ διάφορες καταστάσεις κατά το βουλείν.

Πριν από 3 εβδομάδες περίπου, Σαββατοκύριακο, εκδηλώθηκε το φαινόμενο που σας περιέγραψα νωρίτερα (στο εξής "όραμα") σχετικά με την συνάντησή μου με κάποιον κύριο. Για να δώσω μερικά στοιχεία ακόμη, μας χρωστούσε κάποια λίγα χρήματα από τον καιρό που κάναμε εκπομπές, και τον είχα συναντήσει αρκετές φορές στο κατάστημά του για να μας καταβάλλει τα δεδουλευμένα. Βρισκόταν όμως σε οικονομικές δυσκολίες και αδυνατούσε να με - μας πληρώσει. Νέο παιδί, πολύ εντάξει άνθρωπος. Η συνάντησή μας, σύμφωνα με το όραμά μου θα γινόταν σε χώρο με πολύ κόσμο, θα μιλούσαμε λίγο και τελικά δεν θα με πλήρωνε.

Συνεχίζω, φτάνει η Τετάρτη. Τυχαίνει εκείνη την ημέρα να λείπω από το σχολείο για σχολικούς αγώνες στο γήπεδο, που είναι δίπλα μας. Επειδή αργούσαν πολύ οι προηγούμενες ομάδες, γύρισα σπίτι να φάω κάτι, να αφήσω βιβλία κλπ. Επιστρέφοντας στο γήπεδο, σκέφτηκα να περάσω μια βόλτα από το μπαρ όπου συχνάζω με τους φίλους μου, μήπως τυχόν συναντήσω έναν γνωστό μου, και στο οποίο υπό κανονικές συνθήκες δεν θα μπορούσα να βρεθώ πρωινές ώρες. Μπαίνοντας, μαντέψτε ποιόν βλέπω..

Δεν έπεσα έξω. Μιλήσαμε για λίγο, για άσχετο θέμα, το μαγαζί ήταν γεμάτο, και φυσικά κουβέντα για τα χρήματα. Έπειτα από λίγο που το σκέφτηκα, ανατρίχιασα.

---===---===---

Αυτή φυσικά ήταν η μία περίπτωση. Μέχρι σήμερα έχουν γίνει δεκάδες ακόμα παρόμοιες προβλέψεις, και φοβάμαι πως είμαι αλάνθαστος. π.χ. πριν λίγο ήμουν μόνος μου στην τραπεζαρία, και σκέφτηκα ότι θα μιλούσα στο τηλέφωνο με την αδερφή, και θα της έλεγα για τα δώρα που πήρα (συγκεκριμένα, για το δώρο που δεν πήρα από ένα συγκεκριμένο άτομο). Όση ώρα σας έγραφα, έγινε και αυτό.

---===---===---

Δεν μπορεί να είναι deja vu, καθώς τα οραματίστηκα μερικές μέρες πριν. Δεν μπορεί να είναι πάντα κάτι πιθανό, το οποίο θεώρησα ότι θα είχε αρκετές πιθανότητες να συμβεί. Θα μπορούσα να σας πω κι άλλα, αλλά δεν τα θυμάμαι όλα, και δεν μου επιτρέπεται να φανερώσω περισσότερα.

Λέτε;;


1 σχόλιο:

Δημοσίευση σχολίου

Δεν με ενδιαφέρει τι λένε οι άλλοι για μένα.
Με απασχολεί περισσότερο τι σκέφτονται για μένα.

Παρακαλώ να υπογράφετε τα σχόλιά σας..